Są takie wydarzenia, na które idzie się trochę z ciekawości, trochę z potrzeby zrobienia dzieciom czegoś fajnego, a trochę dlatego, że człowiek sam chce sprawdzić, czy opera naprawdę może być miejscem dla całej rodziny.

Bo umówmy się, kiedy słyszymy „opera”, wiele osób od razu widzi elegancką salę, poważną muzykę, długie spektakle i świat, do którego dzieci niekoniecznie pasują. A potem przychodzi taki dzień jak Rodzinny Piknik Operowy w Operze Bałtyckiej i okazuje się, że opera może zacząć się od zabawy, śmiechu, balonów, zagadek, animacji i dzieci biegających z wypiekami na twarzy.

Wybraliśmy się do Opery Bałtyckiej w Gdańsku na Rodzinny Piknik Operowy, który był wydarzeniem promocyjno-edukacyjnym nawiązującym do „Złota Renu” Richarda Wagnera oraz do 4. edycji Baltic Opera Festival. Brzmi bardzo poważnie? Na papierze może trochę tak. W praktyce było to jedno z tych wydarzeń, które bardzo dobrze pokazują, że kulturę można podać dzieciom w sposób lekki, atrakcyjny i zrozumiały, nie odbierając jej przy tym wartości.

Na miejscu czekały animacje, muzyczne aktywności, gry i zabawy inspirowane mitologią nordycką. Dzieci mogły wejść w świat bogów, legend, magicznego złota i opowieści o wyborach, odpowiedzialności oraz konsekwencjach decyzji. Nie było jednak poczucia, że ktoś próbuje im zrobić wykład z historii opery albo sprawdzić, czy znają Wagnera. Wszystko odbywało się przez zabawę, a to w przypadku dzieci jest chyba najlepsza droga do tego, żeby naprawdę coś w nich zostało.

I właśnie to najbardziej mi się w tym pikniku podobało. Nie chodziło wyłącznie o to, żeby dzieci „czymś zająć”. Chodziło o to, żeby pokazać im, że opera nie jest zamkniętym światem dla dorosłych, którzy wiedzą, kiedy klaskać i znają nazwiska wszystkich kompozytorów. Opera może być opowieścią. Może być przygodą. Może być pierwszym spotkaniem z muzyką, sceną, emocjami i wyobraźnią. Może zacząć się od prostego pytania: „A co by było, gdyby istniało złoto dające ogromną władzę?”.

„Złoto Renu” to historia, która brzmi trochę jak baśń, ale pod spodem niesie bardzo konkretne tematy. Jest w niej niezwykłe złoto, są bogowie, jest pokusa władzy, są decyzje, które niosą konsekwencje. Dla dorosłych to może być punkt wyjścia do rozmowy o odpowiedzialności, ambicji i cenie, jaką płaci się za własne wybory. Dla dzieci to najpierw świat legend, magii i silnych emocji. I to jest naprawdę świetne połączenie, bo dobra sztuka dla dzieci nie musi być infantylna. Ona może być prosta w odbiorze, ale nadal mądra.

Podczas pikniku bardzo było widać, że organizatorzy rozumieją tę różnicę. Dzieci potrzebują ruchu, konkretu, koloru, zadania i historii, którą mogą sobie wyobrazić. Nie wystarczy powiedzieć im: „To jest ważne dzieło”. Trzeba dać im możliwość wejścia do tego świata własną drogą. Przez grę, muzykę, śmiech, zagadkę, rozmowę albo spotkanie z postacią, która uruchamia wyobraźnię. I dokładnie tak to zostało przygotowane.

Dla nas był to też bardzo fajny rodzinny początek wakacyjnego czasu. Było słońce, był Gdańsk, była Opera Bałtycka i było to przyjemne poczucie, że robimy coś razem, ale nie na siłę. Dzieci nie musiały udawać, że są bardziej dorosłe, niż są. My nie musieliśmy udawać, że jesteśmy ekspertami od opery. Wystarczyło być, patrzeć, uczestniczyć i pozwolić się trochę wciągnąć w tę atmosferę.

Bardzo lubię takie wydarzenia, bo one zdejmują z kultury nadmiar dystansu. Czasami jako dorośli sami budujemy w głowie barierę i zakładamy, że opera, filharmonia czy teatr są dla dzieci zbyt trudne. A potem okazuje się, że dzieci wcale nie potrzebują wszystkiego rozumieć tak jak my. One odbierają sztukę bardziej intuicyjnie. Słyszą muzykę, widzą gest, czują napięcie, zauważają kostiumy, światło, ruch i emocje. Potrafią zapytać o coś, nad czym dorosły nawet się nie zatrzymał. I właśnie dlatego warto je w takie miejsca zabierać.

Opera dla dzieci to nie jest tylko „ładne wydarzenie kulturalne”. To jest trening wyobraźni. To jest oswajanie z muzyką, która nie zawsze brzmi jak piosenka z radia. To jest nauka skupienia, ale też przeżywania emocji. To jest spotkanie z historiami, które często mówią o sprawach bardzo ludzkich: o miłości, zazdrości, odwadze, strachu, odpowiedzialności, rodzinie, lojalności i wyborach. Dziecko może nie znać wszystkich kontekstów, ale bardzo często rozumie sens dużo lepiej, niż nam się wydaje.

Dlatego po tym pikniku szczególnie chcę Was zachęcić do spektaklu „Złoto Renu” w specjalnej wersji dla dzieci, który odbędzie się 1 i 2 lipca w Operze Leśnej w Sopocie. To będzie familijna, krótsza i bardziej przystępna wersja spektaklu, przygotowana z myślą o młodszej publiczności. Dla dzieci to może być pierwsze spotkanie z operą, ale bez tego ciężaru, że trzeba od razu siedzieć kilka godzin i rozumieć każdy muzyczny motyw. Dla rodziców to świetna okazja, żeby zrobić coś naprawdę wyjątkowego na początku lipca i pokazać dzieciom świat, do którego pewnie same z siebie nie trafiłyby tak szybko.

Opera Leśna w Sopocie sama w sobie jest miejscem niezwykłym. Ma klimat, historię i przestrzeń, która idealnie pasuje do opowieści opartych na mitach i legendach. Jeżeli dodać do tego muzykę Wagnera, świat „Złota Renu” i wersję przygotowaną specjalnie dla młodszych widzów, to robi się z tego wydarzenie, które naprawdę może zostać dzieciom w pamięci. Nie jako „lekcja kultury”, tylko jako przeżycie.

A to dla mnie jest najważniejsze. Żeby dzieci nie wychodziły z takich miejsc z poczuciem, że „musiały coś zaliczyć”. Żeby wychodziły z pytaniami, obrazami w głowie, zdziwieniem, może nawet lekkim zachwytem. Żeby opera nie kojarzyła im się z czymś sztywnym i odległym, ale z opowieścią, muzyką i emocjami. Bo jeżeli pierwsze spotkanie ze sztuką będzie dobre, to dużo większa szansa, że kiedyś będą chciały wrócić po więcej.

Rodzinny Piknik Operowy był też zapowiedzią Baltic Opera Festival, który odbędzie się w dniach 2–7 lipca w Gdańsku i Sopocie. Tegoroczne hasło festiwalu brzmi: „Mity, gusła i zabobony. Opowieści, które budują wspólnotę”. Bardzo podoba mi się ten kierunek, bo pokazuje operę nie jako muzealny eksponat, ale jako żywy język opowiadania o świecie. O naszych lękach, wyborach, relacjach, wspólnocie i tożsamości.

W programie festiwalu znalazła się między innymi monumentalna „Walkiria” Richarda Wagnera, która zostanie pokazana w Operze Leśnej w Sopocie. To jedna z najbardziej znanych oper świata, inspirowana mitologią germańską, opowiadająca o władzy, przeznaczeniu i moralnych wyborach. Będzie też „Polskie Wesele” Józefa Beera, koncert „Muzeum człowieka – Penderecki in memoriam” oraz recital Anett Fritsch. Dla rodzin z dziećmi szczególnie ważne jest jednak właśnie „Złoto Renu” w wersji familijnej, bo to ono może stać się takim pierwszym, przyjaznym wejściem w cały ten świat.

Jeżeli więc będziecie na początku lipca w Trójmieście albo możecie zaplanować krótki wyjazd do Sopotu, bardzo polecam sprawdzić szczegóły i bilety na „Złoto Renu”. Spektakle odbędą się 1 i 2 lipca w Operze Leśnej. My po pikniku mamy poczucie, że to wydarzenie naprawdę ma sens, zwłaszcza dla rodzin, które chcą pokazać dzieciom coś więcej niż kolejną typową wakacyjną atrakcję.

Nie chodzi o to, żeby nagle wszyscy zostali znawcami opery. Chodzi o to, żeby dać dzieciom szansę zobaczyć, że kultura może być przygodą. Że muzyka może opowiadać historię. Że mit sprzed wielu lat może nadal mówić coś o nas. I że wspólne wyjście do opery może być po prostu fajnym rodzinnym doświadczeniem.

Współpraca reklamowa